Zondag 9 april 2017: De dichteres Eva Gerlach is op vrijdag 9 april 1948 geboren.

Eva Gerlach is op vrijdag 9 april 1948 in Amsterdam geboren. Sinds 1979 tot 2016 publiceerde ze meer dan 25 dichtbundels en ontving in 2000 de hoogste Nederlandse Letterkundige onderscheiding namelijk de P.C. Hooftprijs. Naast ander prijzen ontving ze in 1988 de A Roland Holst-Penning voor haar gehele oeuvre. Eva Gerlach is het pseudoniem van Margaret Dijkstra. Eva Gerlach heeft ook enkele vertalingen gemaakt vanuit het Engels en Italiaans. Naast gedichten voor volwassen heft ze ook poëzie geschreven voor kinderen (jeugd poëzie) bv in 1998 de bundel Hee meneer Eland en in 2001 Oog in oog in oog. Ook schreef ze in 2013 het kinderboek Overhoop.

Ze wordt beschouwd als een van de grootste hedendaagse dichters. Zij publiceert al 37 jaar met grote regelmaat haar bundels en ook haar optredens zijn talrijk. Volgens de deskundigen si haar thematiek gedurende deze tijd nauwelijks veranderd het gaat namelijk altijd over het persoonlijke leven, waaruit de doden nooit verdwijnen. Het is wel wennen als je haar poëzie leest met uitdrukkingen als een slaper mag niet rennen, en er worden lettergrepen op de grond gemorst

Ze verbleef van 1953-1966 in Suriname waar ze ook haar middelbare schoolopleiding in Paramaribo afsloot. Daarna volgde ze studies: Spaans, culturele antropologie en vergelijkende literatuurwetenschap. Ze heeft vele bijbanen en banen gehad zoals magazijnbediende en zweminstructeur. Naast vertaalster van o.a. gebruiksaanwijzingen, assisteerde ze bij het maken van catalogi en assisteerde ze bij toneelgezelschappen.

Haar stijl van dichten is veranderd in de loop der tijd. In haar
gedichten gaat het met regelmaat over de vergankelijkheid, het verlies van het verleden, het existentieel gemis. Wars van elke neiging tot theater en effectbejag schrijft ze over de geheimzinnige, onzichtbare krachten in het leven.

Een ander thema is wat doet het geheugen met het waarnemen van de werkelijkheid. In hoeverre autobiografie hierbij een rol speelt is ze zeer duidelijk over. Elk verband met haar eigen werkelijkheid en haar bestaan wijst ze af. Ze zegt daarover: dat het gedicht werkelijker is dan de werkelijkheid, omdat in het gedicht structuur wordt aangebracht in de chaos van de werkelijkheid.

Eva Gerlach onderscheidt zich t.o.v. de Nederlandse dichters van deze tijd om steeds weer terug te keren naar de menselijke emoties en beweegredenen. Ze relateert dat aan allerlei dagelijks en niet dagelijkse beelden en situaties.

Hieronder het gedicht Bijna  uit 2003 waarin ze een haas schets die op punt staat te vetrekken uit haar tuin. Toen zij wegliep blijft de haas zitten “om de stilte te bewaren”.

BIJNA

Stil stil met al zijn nagels op de grond
waarin iets omging, los gerucht waarnaar
hij overboog met al zijn oren recht,

zat in de tuin een haas klaar voor vertrek:
op scherp, zo wakker dacht je als maar kon,
toch met de ingekeerdheid van wat slaapt,

tussen zijn voeten uitgespaard de vlucht,
zwart binnenin, een koffertje gepakt,
een holle vorm waarvan zijn buik de deksel,

schemer hing om zijn borstels zo voorlopig
als een kantine om een vlieg, niets woog,
hij kon rechtuit de lucht in of van aarde

worden wat hij verkoos maar hij deed geen
van deze dingen, zat tot ik wegliep
tegen zonsopgang stilte te bewaren.

uit: Een bed van mensenvlees (2003)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *