Vrijdag 03 maart 2017: Tjitske Jansen is op 3 maart 1971 geboren.

De dichteres en schrijfster van teksten waarin ze poëzie, proza en theater combineert, is vandaag 46 jaar geworden. Ze werd op 3 maart 1971 geboren in Barneveld.

Na haar VWO examen studeerde ze cum Laude af in de specialisatie beeldende kunst en theater. Ze is regelmatig te horen op festivals en scholen. Ze is een van de meest gevraagde dichters op scholen om daar de leerlingen te inspireren voor het schrijven van poëzie.

Voordat ze in 2003 haar eerste dichtbundel publiceerde met de fraaie titel “Het moest maar eens gaan sneeuwen”, waarvan meer dan 15.000 exemplaren werden verkocht , werkte ze ondermeer als markt koopvrouw, serveerster, administratief medewerker en koks hulp.

Met haar tweede bundel in 2007 (“Koerikoeloem”) ontving ze de Anna Bijns prijs. In 2015 verscheen “Voor altijd voor het laatst”

 De schrijfster en journaliste Marja Pruis schreef over haar werk: ‘Het is poëzie die raakt, die je doet lachen, fronsen, gissen, die ontroert ook. Het is poëzie die er inhakt als een bijl, en die riskant is zoals maar weinig poëzie dat durft te zijn. ‘Elders ontvangt ze veel waardering over haar optreden met publiek. De Volkskrant schreef o.a.: ‘Ze imponeerde met een voordracht die zo helder, aards en licht van toon was dat het onmogelijk was in gedachten af te dwalen.’

Hier het gedicht “Ik hou van Icarus” uit haar bundel: Het moest maar eens gaan sneeuwen. (Uitgeverij Podium, 2003)

Ik hou van Icarus die wist dat de was zou smelten en toch naar de zon toe vloog.

Ik hou van het meisje dat wel zag hoe blauw de baard van Blauwbaard was- dat was juist de reden.

Ik houd van Doornroosje die alleen maar deed alsof ze sliep.

Ik houd van sneeuwwitje, die de dwergen een stelletje neuroten vond. 
“Wie heeft er op mijn stoeltje gezeten? Wie heeft er van mijn bordje gegeten?’ 
En van de dwerg, die helemaal niet zoveel van Sneeuwwitje hield; ‘Toen zij er nog niet was, waren wij nog met zeven. En nu? Moet je ons nu eens zien.’ 

Van de reus die kwaad is, omdat iedereen zijn schoenen laarzen noemt. 

Ik houd van wie niet in het sprookje past.

Maar vooral hou ik van Icarus die wist dat de was zou smelten en toch naar de zon toe vloog.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *