Dichter Pierre H. (Hubert) Dubois overleed op 24 maart 1999 in Den Haag op een leeftijd van 81 jaar.

Dichter en schrijver Pierre H. (Hubert) Dubois overleed op 24 maart 1999 in Den Haag en werd op 2 juli 1917 geboren in Amsterdam.mNaast dichter was hij ook proza schrijver, vertaler, biograaf en criticus. Zijn eerste poëziebundel “In den vreemde” publiceerde hij in 1940.

In 1977 verscheen de gedichtenbundel ‘Spinrag van tijd’ en dat was ter gelegenheid van zijn 60ste verjaardag. Een verjaardagscadeau over hemzelf, door hemzelf geschreven en min of meer aan zichzelf cadeau gegeven. Pierre H. Dubois bekijkt de wereld vanuit zijn eigen ervaringen. Ook in de genoemde dichtbundel doet hij dat met groot genoegen. De boodschappen zijn niet ‘ik’ gerelateerd maar ontstaan vanuit zijn persoonlijkheid en gedachten goed. Het is voor Dubois de enige manier om de wereld te onderzoeken en te beschouwen. Uit de genoemde bundel koos ik het gedicht ‘En het gebeurde opnieuw”. Dus altijd maar weer: De wind waaide en het gras zaaide.

Pierre H. Dubois heeft zijn hele leven gegeven aan het schrijverschap. Hij heeft zeer uiteenlopende zaken aangepakt. Hij schreef meer dan 12 gedichtenbundels en zeker 10 romans. Ook vertaalde hij veel Franse schrijvers (o.a. boeken van George Simenon). Regelmatig verschenen er vertalingen van zijn hand van Nederlandse auteurs in het Frans. In 1971-1977 verscheen in tweedelen Schrijvers in hun landschap. Verkenningstochten door de Franse literatuur’ Zijn eigen werk werd o.a. vertaald in het Noors, Zweeds, Deens en Fins. Hij ontving enkele vooraanstaande literaire prijzen waarvan in 1985 de Constantijn Huygens voor zijn hele oeuvre. Het Letterkundig museum wijdde eind 1999 begin 2000 een kleine tentoonstelling aan Pierre H. Dubois onder de titel ‘Ik ging de literatuur in zoals een ander het klooster’. In een interview dat werd gepubliceerd in Vrij Nederland (1985) schreef Jacques Kruithof :

“ Pierre H. Dubois een oeuvre op zijn naam heeft staan dat grotere bekendheid en meer respect verdient dan waar het tot nu toe staat op kan maken. Met zijn roman ‘Requiem voor een verleden tijd’ heeft hij een bijdrage geleverd die recht heeft op een eresaluut in de kritiek. Juist in een tijd waarin de lichtgewichten zo goed liggen in de literaire markt, dient dit levenswerk als staal van vakmanschap, eruditie en integriteit bekroond te worden, stukgelezen, en door iedereen besproken. Met minder valt werkelijk geen genoegen te nemen”.

Hij had een mooie uitspraak die veel weergeeft van zijn ideeën over het schrijven en het schrijverschap: ‘Zelfs als de literatuur een spiegel van het leven is, bevat zij hoogstens de waarheid van een spiegel maar niet de waarheid van het leven zelf’

En nu het gedicht:

En het gebeurde .

En het gebeurde opnieuw – de wind waaide
het gras loste zijn zaad en zaaide

over de vlakte torende hoog
stof in wolken dat voortbewoog

en even later langzaam daalde
tussen het zand – tot het zich herhaalde

en het weer gebeurde, de wind waaide
en het gras zij zaad loste en zaaide.

——————————–
uit: ‘Spinrag van tijd’, 1977

 

 

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *